yavuzbayram77gmail.com
Şaşma bir yerden taş gibi öz hassastır silemezsin
Kor görme sen varlığı da onda ne var dilemezsin
Gölgeyi tanırsın sanma mevlam düğün göremezsin
Gidenlere bak bir böyle soylu-köylü
yersizlik çözemezsin
Son kez tart bin kere öyle göz bir yoktur ezemezsin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta