En büyük aksesuarım hüzün benim
Kalbimle beynimin savaşa oturduğu gecede
karanlık,
korkunç bir karabasan gibi girerken koynuma,
rüyamda dudaklarıma siyanür süren insanlar gördüm
Esir düştüğüm yıkık şehirde
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta