İçi od biçareler karışmazmış havaya. Canlar, ölesi hiç değilmiş.
Tende yara sonsuz, yanık yüreğin lav’ı salt içte yakarmış.
Su derede coşar, bazen çağlar, arada toplanır ve yine akarmış.
Lav bata çıka yaka akar, dereyi gördüğünde durur, donar şaşarmış.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta