Emre Bakır Şiirleri - Şair Emre Bakır

Affet,
Affet Sevgili Begonya,

Kafamın İçinde fırtınalar kopuyordu
Ruhum Aklım İle Bir Savaşa Girmişti
Konusu Hep Sen Olmuştun,

Martı Sesleri Çırpışıyor
Gönlümün Virane Limanlarında
Dalgalar Yokluğunu Fırsat Bilip
Gönlümün Harap Olmuş Rıhtımına Vuruyor
Aklım Şaşıyor.

Bir Umut Diye Çıkmışım Yola Ey Güzel,
Bilmem Ki Yoluna Mı Yolcu Oluşum.
Ne Çok Hayalini Kurmuşum,
Meğer Ben Sensizken Kaybolmuşum.

Aşk Şarabını Yudumlayıp Da Geldim Ey Güzel,

Sensizliği Hasat Ediyorum
Efkâr-ı Ezelden Olan Geceler De
Yıldızlar Aşk Şarkılarımı Söylüyor
Senin Vâr Olmadığın Semalar Da
Kayıp Giderken.

Çiçekler Solmuş Ülkemin
Bereketli Topraklarında
Ağaçlar Yapraklarını Bir Daha
Açmamak Üzere Dökmüş.

Her Bir Mısram Sen Diye Yazılıyor
Umut Bir Kuş Olup Uçuşuyor
Karanlığa Gömülüyor Aydınlığım
Göremiyorum.
Göremiyorum Gözlerinde Ki Beni

Güneş Batıyor Sevgili
Bugünüde Sensizlikle Kapatıyorum
Neyseki Geceler Sarmalıyor Sensizliği
Geceler En Güzelidir Bütün Çirkinliği Gizler

Bulutlar Dururmu Yerlerinde

Günlerden Bir Gün Umutsuzluğa Kapılırsan ;
Hatırla , Hatırla Begonya
Sensiz Doğan Güneşi,
Sensiz Olan Tüm Güzellikleri
Kulaklarımda Çınlayan
Yalnızlığın Gürültülerini

Güzel Havalara Acı Rüzgarlar Karışıyordu
Yapraklarını Baharda Döküyordu Ağaçlar
Duvarlar Ağlıyordu Güzel Şiirler Yazılmadığı İçin
Amaçsızca Bir Hülya Dolanıyordu
Ruhumun Derinlerinde

Ümitsizlik Ekmişsin Toprağıma
Sonra Da Ümidini Kaybetme Diyorsun

Bir Kalp Vermişsin İçinde Gözleri Çok Güzel
Ve Bir O Kadar Vefasız Olan
Sonra Da Sevmeyi Asla Bırakma Diyorsun