Aklın göçtüğü yer'dir; gönül
Tufanı rüzgârâ ilikler, ateşi suya
Öyle ki, gök düşer kuyuya
Kuş ayaklanır, taş uçar
Akıl, binbir suça karışır; testi kırılmaz ama darılır
Firkimde pireler, develere meydan okuyor
Dokuyor saklım, aklımda ki yüz yılı
Sanki bir yelkenle yırtıyorum tüm suları
Yakıyorum küçük bir kıvılcımla bütün buzulları
Fikrimde pireler, develere meydan okuyor
Ve korkuyor kusur işlemekten kusurlarım
Karanlığı bir muma boğduran bu deliler
Dünyayı çuvallayıp sırtıma yüklediler
Biraz kusur bıraktım, birazdan çok günah
Ellerimi rüzgârla kelepçelediler
Karanlığı bir muma boğduran bu deliler
Hangi cesaret eksik, sebepsiz düşüşüme
Bulutlar da bir kaygi, yağmurlarda üşüme
Bu gece kapatıp gözünü gelirver görüşüme
Daliver yüzyıllık takatimden içeri
Kapılarla aramda amansız bir dava var...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!