Bir daha geri gelmeyeceklerin,
Ruhları da yoklukları da kıymetlidir;
En çok onlar özlenir,
Gözlerde hep aynı bakış vardır;
Günün sonunda son kez görebilmek…
Söylenmesi mümkünken söylenmeyenler,
Karanlığın ardından gelen ışık,
Her zaman yolu aydınlatmaz.
Kader her seferinde güldürmez
Ve nasip insanın gönlüne değil yoluna serpilmeli...
İnsan kendine geç kalmalı zamana değil.
Saygı kendine duyulmalı kaygı vakte...
Basit bir denklemdi yaşamak
Çiçeği koklamak, derin bir nefes almak
Mutluluk avuçlarındaydı
Suyu kana kana içmek
Sıcacık ekmekten kırmak
Sokaktaki çocukların mutluluğunu paylaşmaktı
Yağmurlardan sonraki hüzündü
Içımdeki fırtınaydı kopan
Amansız,
Feryat eden bu ses.
Ne söz dinlerdi bu yürek
Ne laf...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!