Bir sabah uğurlayıp,
Tekrar uğurlamak nasip değilse aynı kapıdan,
Elim nasıl yazsın şu kahrolası şiiri,
33 kişinin ardından...
Kelimeler yetmez anlatmaya,
Eş dost,
Ya da yedi kat yabancı olsun,
Kime sorsan,
Anahtarı derler senin için ahiretin,
Paha biçilemez olduğunu söylerler anneliğin,
Gönülden bir tebessüm göstermen yeterli,
Bir düşün,
6 - 7 santimetre, incecik bir tütün.
Bir de onu yakan,
Hemen hemen aynı boyutlarda bir ateş parçası.
Yanında da bir iki kadeh,
Bir ömür boyunca,
Hani birşeyi istersin ya delicesine,
Sana zarar vereceğini bilsen bile,
Olsun dersin ya kimizaman,
Atın ölümü arpa misali,
Boş çıkmasın diye yırtınırsın ya sevgin,
Keşke diye boş kalır ya elin....
Bazen sadık bir köpek,
Bazen ise nankör bir kedi.
Emin ol,
Hiç sözünden çıkmazlar,
Önlerine koyarsan bir parça eti.
1983 Turgutlu,
Manisa'nın bir ilçesi.
Sabaha karşı mı
Akşam üstü mü bilemem ama
Başlamış Emre'nin hikayesi....
Tertemiz bir evlat getirir her ana dünyaya,
Ne tesadüftür ki,
Her evlat sanki sonunu önceden görmüş gibi başlar zırlamaya.
Bir an da susarsın anne kucağına verildin mi!
Tıpkı ahirete intkal etmişler gibi...
Bir tane bile mutlu son yok,
Diyorsun ki tüm şiirlerin karamsar,
Güzelim manzaramız kirli,
Camı silsem ne yazar....
Söyle Allah'ın aşkına;
Deli gibi sevdalanırım,
Hiç beklenmedik zamanda.
Zaten zamanı da olmaz,
Adı üzerinde SEVDA...
Aniden dökülür yüregime,
Her sevda sonrası dökülen yaşlar gibi,
Ne biçim birşeysin sen,
Sevincimde sen,
Üzüntümde sen,
Hayatıma nasıl girdin
Ah bir bilebilsem....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!