Gecenin adı boşluk, bunalım, sıkıntı
Gözlerimizden akan nefret kanla karıştı
Yoldaş ha dese kopartıp dizginlerimizi
Bırakacaktık gecenin, umudun kucağına kendimizi
Sonra yavaş yavaş yürüdük karanlığın içine
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




İşte adam gibi bir konu. Sağol kardeş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta