Milattan önceleri dört yüz kırk yılları,
Sicilya adasında anlatır anıları…
İnsan biçimli türler biz, gibi yaratıklar,
Masal sanılan devler o an yaşamaktalar…
Bilim yine susmakta süt dökmüş kedi gibi,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta