Çocukken evlilik toruna düştü,
Neden böyle oldu kendinde şaştın,
Dokuz çocuk ile kırkını aştın,
Yarışta çoğunu geçtin emmoğlu....
Duydum bazen gidiyorsun Cuma'ya,
Dilerim emeğin gitmez hebaya,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta