Gönlüm de bir canımda bir olmak ister seninle
Kurulmuş saadetime yüzyılın yorgunluğu
Saatler işlemez bu vakitlerde
Düşünmek elde etmekten yorucu
Kurumuş boğazım tüttürmekten kaldı ki
Bir ses işittim
Amansız bir mücadelenin
Ortasında buldum kendimi
Sırtıma binmiş birisi
durmadan kırbaçlıyor beni
Entropi kanunu geçerli mi ilkbaharlarda
Ben mi çok yaşlandım bu gencecik yaşımda
Açınız çiçekler kopartılmak üzere
Ben de kopartılsam açıp da
Bu küllemeler paslar bana niçin?
Aralanınca sis perdesi
Maziden dolu dizgin atlar kulaklarına
Ruhumdan bir parça sana
Bir parça göğe
Gözlerini kahredercesine söylediklerim
İnkar edercesine bedenimi
Kadınlar ki kalpleri betondan ve tüydendir
Fayanstan kalpleri vardır onların
Fazlasıyla çatlamış
Fayans onarılır mı?
Ya da tüy?
Betonu sorarsanız onlarla büyüdüm ben
Mahvediyor beni
Korkutucu bir sessizlikte
Yaprakları dökülmüş incir ağaçları
Göğün yalancı kehribar havasında
Ve hala şükran bakıyor gözlerin
Herşeye rağmen
Yapraklar,
Dökerler kendilerini yılda bir kez tekrar bürünürler yeşile
Örseler çiçekler benliklerini ne yarar bürünseler yeşile
Sarsmak isterken ayalarını parazitler hiç yere
Çiçeğe meyvaya karşı ikame oldular hüzünleri bundandır
Topuklularıyla takırdatırken kadınlar kilimleri
Enikler doğurdu dişi köpekler
tenleri soluk gözleri gökkuşağı rengi
Meyvesiz kaldı ceviz ağaçları
Hunharcasına öldürdüklari saatlerde saatleri
Lodoslar işliyor gece yarılarına
Haritasını kaybetmiş seyyah
Bolca kümes bolca ahır bolca ahıl
Asfaltsız köy yolları
Ne araba ne ev var
Bolca kümes bolca ahır bolca ahıl
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!