Emir Deniz Şiirleri - Şair Emir Deniz

Büyüne kapılıp gecelerimizi sabah eden güneşe sarılıp son olduk
Ömrümün renklerini kararttın böylelikle
Böyle ölüme bile varamayız aşkla tonla
Göremediğim gözlerini unuttum onla
Nefesimi tuttum döneceğin güne sonla
Bir dumana kadar yetemeyeceğimizi gördüm zamanla

Yüreğinin tümseğinde kollarına sarma dediğimi sardın
Kalbimin en acı yerinde hissetme dediğimi sevdin
Attığım farklı bedenlerde aradım kendimi
Kaybettiğim canlarda bulamadım benliğimi
Baktığım derin gözlerde anlam aradım sözlerin içinde
Hatırladığım gecelerin sessiz ağlayışıydı sensiz

Dudaklarının gerçekliğimidir tuzsuz denizde yüzmek yoksa ölümüdür bana dudakların
Denizler bana meltem midir
Kaybolmuş bir çocuk gibi gözlerinde yürümek midir aşk
Saçların da oluşan dalgalar beni götürür mü kalbine
Senin sen olduğunu görebilir miyim yüreğinde

Dalgalar denizlere sığmazdı ben sana
Öğrendiğimden beridir kafam duman
Hislerim alev kalbim sis
İstemiyorum sensiz bir hayat

Bu şehir irfansızdı seni sevdiğimi

Zümrüt yeşili gözlerinle bedenime olduğun sarmaşığa sarıldım huzurum oldun
Kıyametleri kopardığın sözler gecelerin karanlığında kaldı çekebildiğim bir dert değil perde oldu
Samanlarda sakladığın sevgine muhtaç kaldığım kadar değerim kaldı çaresizim
Sana olan umutlarım kadar dışardaydı gözün sadetin bile yoktu bir gram hüzün
Kovulduğum tek yer o bar sandalyesi değildi solumuş kalbimin sensiz yalnızlığıydı
Saklandığın yalanların arkasında gizlenmen bittiğinde anladın dünyanı sessiz kaldım sandın

Siz hiç yatağınızda yalnızlığınıza gömüldünüz mü?
Siz hiç yanarken dondunuz mu?
Siz hiç yaşarken bir hiç oldunuz mu?
Siz hiç hissederken öldünüz mü?

Yıktı taşlardan kaleler
Akan kanlardan mahsenler
Sabra sunulan cevherler
Ak alınlarından zaferler

Biten mermiler süngülerle dolsun

Tek elli ölüm gelenden korkmaz
Son olur bu zamana karşı akan yaşamlar
Vakit dolar ağladığımda
Yeminli kalmışım düşünmeyeceğime
Asılı kalmış çamaşır gibi üşümüşüm
Hatrı sayılır vaziyette kalkmışım masadan

Yine yalnızlığımla kendi kendime kaldım
Hüsranla dolu gözlerimle kaldım
Hiçsizlikte,boşlukta kaldım
Geriye dönemez hatalarımı unutamadım
Sevilemedim yoksun kaldım

İhtirasına yine yenik düştüm kalkamam geri
Menfaatlerin kalmadı mı artık yeter yaptıkların
Esaretin bedeli bu olamaz çektiklerimden usandırdın beni

Bıkmış insanlardan
Yorulmuş sıkılmış