Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Eminönü Sabahı: Köprü, Balık, Ekmek, Emek
Gün daha yeni açarken
köprünün demirine omzunu yaslar bir şehir.
Misinalar ince bir yağmur gibi suya iner,
kurşunlar dibe sözcük taşır,
martılar gökte beyaz ünlemler bırakır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta