Ak kağıtlar üstüne
Al al güller çizelim
Ulaşacak dört yöne
Doğru yollar çizelim
Düzenliydi üstü başı
Yürüyordu küçük çoban
Umuduyla kar’a kışı
Kürüyordu küçük çoban
Güldürürdü şen halleri
Sınıfların içi tomurcuk dolu
Baharı müjdeler ilim yuvası
Sevgi güneşidir, doğruluk yolu
Baharı müjdeler ilim yuvası
Ak sayfa üstünde, gezer kalemler
Caddeleri sokakları
Tarih kokar İstanbul’un
Yalıları, konakları
Tarih kokar İstanbul’un
Kahve
Muhabbete çeker kahve kokusu
Gönül dolu sevgi dostta sunulur
Kapalı gözlerin kaçar uykusu
Bir fincana kırk yıl hatır konulur
Yaş kemale erse de, yokluğu sızı, elem
Her vakit her haline özlem duyulan anne
Onunla günler bayram, onunla güzel alem
Ayaklarının altı cennet sayılan anne
Bebeğinin ağzından duyunca heceleri
Aç kalmasın hiç bir canlı
Aşımızı paylaşalım
Sevgi ile bol harmanlı
Aşımızı paylaşalım
Emekle yoğruldum
Özene bezene
Kaplara konuldum
Düzine düzine
Kabarıp, şişince
Bir beyaz kâğıt, bir de kalemim
Yetiyor dünyamı resmetmeye
Mutluluk içinde
Yazarım ilk önce
Çocuklar görüp coşuyor
Kar yağıyor kar yağıyor
Yollar dallar kar taşıyor
Kar yağıyor kar yağıyor
Beyaz tüyler döne döne




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!