Mahkum Kafesimi Şiiri - Zeki Günay

Allah'ım duy sesimi,
Soluyan nefesimi.
Açtım sana elimi,
Kır mahkum kafesimi.

Elim kollarım bağlı,
Anıl yazım kör dağlı.
Kâfir kırbacı yağlı,
Kır mahkum kafesimi.

Senden başka cömert yok,
El malında gözüm yok.
Kaderimde saplı ok,
Kır mahkum kafesimi.

Sensin ebedi Baki,
Seni hissettim sanki.
Ruhum oldu bir aki,
Kır mahkum kafesimi.

Sensin yaradan Hakk,
Biz muhtacız muhakkak.
Saçım sakallarım ak,
Kır mahkum kafesimi.

Maksadım Hakk'a ermek,
Hakk'a gönlümü vermek.
Güzeldir Hakk'ı sevmek,
Kır mahkum kafesimi.

Oldum sana pervane,
Hakk yolunda divane.
Dünya bana virane,
Kır mahkum kafesimi.

Aşkımı sen neylersin
Neylersen sen eylersin.
Ol ki cihan eylersin,
Kır mahkum kafesimi.

Kırıldı kol kanadım,
Sensin benim muradım.
Geçmek lazım sıratım,
Kır mahkum kafesimi.

Kul Zeki'ye bi çare,
Yüregim yare yare.
Kalbim tek Hakk'a pare,
Kır mahkum kafesimi.

ŞAİR YAZAR= ZEKİ GÜNAY 02.11.2025