Çocukluğumda büyüyen düşlerdeyim
Heyecanla beklerdim hatırlasana
Alıştım uykusuzluklara karanlıklara
Ellerim çıkmaz cebimden korkarım
Yüreğimi çıkarır pencerene atarım
Şiirim i kaybeder hep ağlardım
Duraklara sürgündü yüreğim
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




'Emine...' Dünün hasretiydi... Bugünün de 'unutulması mümkün olmayan' hatırası.......
Şiir elbette yazılır... Böylesi temiz bir sevdaya da yakışır...
Kutlarım Asi Bey...
yÜREĞİNİZİN SESİ DİZELERE AKMIŞ KUTLARIM.
O düşler öyle büyür öyle büyür ki bazen içinde kaybolur kendimizi bulamayız.Emine de kayboluşların sorumlusu olarak yüreğin en sağlam binasında ikamet ediyor anlaşılan.Anıların en temiz sayfasından ölümsüz bir yaşamdır çocukluk diyor ve kutluyorum Sn.Yılmaz.Saygılarımla..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta