Perdesi çekilmiş bir hüznün portresi bakarsın yollara emilya
Uzak bir kent ve uzak bir bulut dolaşır bakışların
Özlem gibi yağmur yağmaz,biraz suskun saatler bacalarda
Adın geçer,ölüleriyle sarhoşsun,tarçın kokulu
Ah o ülke,tarihime her gece ihanet işler
Güldün ve ağladın duvarlar hep beyaz kaldı sesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güldün ve ağladın duvarlar hep beyaz kaldı sesinde
Duyulur çırpınışları pencerede ateşböceğinin emekçisin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta