Emel Seyhan 2 Şiirleri - Şair Emel Seyhan 2

İnsanoğlu hep birilerini, birşeyleri bekler. Çocuk olur büyümeyi, büyür okula başlar diploma almayı bekler, genç olur evlenmeyi, evlenir çocuk sahibi olmayı bekler, çocuk sahibi olur onları büyütmeyi. Kısacası hep bekler, hep bekler. Her geçen gün farklı beklentiler ile doğar ve her fert doğan günden farklı birşeyler beklemektedir. Az önce dışarıya baktım da dünya da bir beklenti içindeydi. Penceremden görünen dünya manzarasında bir beklenti, mevcuttu. Kararan bulutlar yağmuru, solan çiçekler kışı atlatıp baharın gelmesini, yavru kuş annesinin getireceği yiyeceği, bir anne okuldan dönecek olan evladını beklemekteydi. Hayatta hiçbirşey baki olmadığı gibi umutsuzluk ve acılar da öyle. Bitip tükenmez sandığımız melankolinin de sonu geliyor ve umut yeniden beliriyor ufuktan.
Bazen yağmurun sesi ile kavuşuyor insan umuda, bazen bir kuşun göğe doğru yeniden süzülmesiyle, bir çiçeçeğin açmasıyla belki de bir rüya ile. İnsanoğlu böyledir serum şişesinden damlayan sıvı misali senelerin hiç tükenmeyeceğini, ömrünün bir gün nihayete ermeyeceği düşüncesine kapılır. Dünya ile alakayı öyle ileri derecelere getirir ki, ahireti aklından tamamen çıkarır. Öleceğini unutarak fani hayatı adına çılgınca zevklere kapılır. Özünü, benliğini, insanlığını kaybeder. Oysaki dakikalar, saatler, günler, aylar, yıllar damlayıp akmaktadır hayat şişemizden. Bir gün gelir damlaya damlaya boşalır ömür. Yeryüzündeki en sadık sevgili ölümdür, zira o kendisini unutanları asla unutmaz. O geldiğinde kapıyı ardına dek açarak ”Hoşgeldin” diyebilmektir hüner.Öyle güzel bir hayatınız olmalı ki herkes arkanızdan ağlarken, siz kabrinize vardığınızda Rabbinizin huzuruna gülümseyerek çıkmalısınız. Bu dünya ya doğarken herkes ağlar asıl mesele ebedi aleme doğarken gülenlerden olabilmektir.

Tanistigimiz gunu hatirliyorum
O masum gulusunu
Nefesimdin hani nerdesin?
Gittin ve sende her yalan gibi bittin..

Sesini, nefesini ozledim

Yine mevsim sonbahar
Dokuluyor bak yapraklar
Her taraf sapsari
Yaz'in yerini aldi sonbahar...

Bu gidisle Sonbahar da gider

Sana rastladigim gun...
Nasil soguk bir Kis gunu idi O..
Keske hic rastlamasaydim
Sana bu kadar baglanmasaydim
Ettigim dua'larda kalsaydin da
Beddua olmasaydin..!

Kaybolduğumda oldu senin yanında.
Susarken konuştum seninle
Hep ümit dolu gördüm seni
ben çaresizken.

Sonunda herşey O´na çıkıyordu

Kimdin sen?
Nerede yaşamıştın, kiminle
Nasıl düştün benim gönlüme
Ben nasıl yazdım seni şiirlerime
Hala masallarda yaşıyorum..
Seve, seve harap ettim kendimi

...Bir zamanlar boyle baslardi...
Eski sanilan ama kirilan hayaller ve umutlar...
Ayriligin yerini aldi artik...
Sise icinde saklanan mektuplar...

Mevla'nin sesine kulak verdim
Can-i sokup bedenden sana getirdim
Benligimi ask yoluna serdim...
Yunus'un sevgisi var canimda
Ask dolasir, hucre hucre kanimda
Asktan ote ask imis benim kaderim

Kac mevsim gecti sensiz, sayamadim.
Ne kadar gozyasi doktum ugruna, beni anlamadin.
Bazen geliyorsun aklima..
Dur diyemiyorum,
sensiz gecen zamana...
Ugurlar olsun,

Simdi ne guzel uyunurdu yaninda..
Saclarinin kokusunu icime ceker,
dizinde uyur zamanin gecmemesi icin
dua ederdim...
Yanimda uyuyor olsan bile,
ben seni ozlerdim...