Evet Aşk!
Senle yıllar önce tanıştık!
Sanki arınmıştım günahlarımdan;
Ta ki sen çıkıncaya kadar hayatımdan!
Yalnız,
Yalnızca bir saniye veriyorum sana!
Bana önce;
Çocuk olmayı öğreteceksin!
Sonra sırasıyla;
Koca bir budala,
Bütün bir yaşamı yarım saate sığdırıp gözyaşı döktün mü hiç!
Hiç dua ettin mi?
Asırlardır yaşayan, hergün biraz daha yaşlanan bu dünya; oluştuğu güne geri dönsün o yarım saat içinde diye!
Yarım saatte karar verdin mi; geleceğine, gündüzüne, gecene? !
Güneş doğmasın diye dua ederken; karanlığa küfrettin mi? !
Martılarla selam gönderdin mi şafağa? !
Hiç böyle hızlanmamıştı solukların!
Göğüs kafesindeki kemiklerin derini yırtarcasına gerildiğini hiç hissetmemiştin!
Avuçlarındaydı sanki yüreğin
Ve
Sanki “O” pompalıyordu onu!
Bir çocuğun elinden şekerini almak kadar kolaydı arkaya bakmaksızın çekip gitmek
Çıldırmak;
Düşüncelere engel olamamak,
Duygulara karşı koyamamak gibi!
Çıldırmak;
Dünyaya başaşağı bakmak,
Yarı şaka yarı ciddi,
Bir gün daha bitti
Gözün aydın işkencenden!
İşkencen;
Onla olmaktan değil,
O'nu, O'nun seni sevdiği kadar sevememekten! ..




-
Volkan Durmaz
Tüm Yorumlarşiirlerinize bakınca hayatta çok yol katettiğiniz belli oluyo özellikle denizci hayat tarzınızı ortaya koymuş limanlara ve kendinize dikkkaaat edin başarılar! !