Yorulmuş ve bozarmış bizim emektar kapı..
Her dokunuşumda gıcırdattım bir yarasını.
Uçlarında damlayan şey de ne?
Çilelerimle doldurduğum kabuklarıydı herhalde.
Ayrılıyorum bu şehirden şimdi
Kapım ardımda kalakaldı...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta