Emekli Sofrası Şiiri - Köşektaş Türküleri

Otuz yıl ter döktüm vatan yolunda
Kazma da salladım kürek kolunda
Para pul kalmadı işin sonunda
Ay sonu gelmesi bize dar oldu

Maaş günü güya cüzdan sevindi
Marketten çıkınca da feri dindi
Fiyatlar uçtu da göklere bindi
Poşeti taşımak bize kâr oldu

Kahve köşesinde çaylar söylenir
Emmiler dertleşir, gamla eğlenir
Siyaset kazanı her gün dillenir
Bu düzen içinde yaşamak nâr oldu

Saç ağarttık, ömrü yedik bitirdik
Bir maaşa fani canı mühürledik
Daha fazlasını elbet hak ettik
Evinin kirası bize zar oldu

Köşektaş bağrında harman sürerdik
Alın terimizi yere sererdik
Şimdi bankalarda eridik bittik
Sırada beklemek bize âr oldu

“Hak mı bu?” dedikçe intizar ederim
“Şükret nankör!” diye azar yerim
Yamalı ceketle bir de borca girerim
Sahip çıkan kalmadı hep ağyâr oldu