Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Kaç bin yıldır dinmez yürek ağrısı
Varlık dünyasında yanmış emekçi
Derinlere salmış vantuzlarını
Umudu topraktan emmiş emekçi
Kaç bin ömür sürmüş hayat kazısı
Deyip geçmiş her şey alın yazısı
Ağzında pas tutmuş tütün sızısı
Sevdayı çağlara gömmüş emekçi
Buğday tane vermez arazi çorak
Ses versen sesime kalmazdı gerek
Evvel volkan gibi kaynardı yürek
Şimdi sel vurmuşta sönmüş emekçi
Şimdi değil zulüm kahır çekilir
Sanma ki susmakla bu çark yıkılır
Dokunsan ki ağlar hüzün dökülür
Dağılıp kırılan cammış emekçi
Umut olsan dilde hakkı haykıran
Ne yağmur tanırdın nede kar boran
Hep Vurguni oldu döşüne vuran
Oysa özünden çiğ hammış emekçi.
Sayın Oral yüreğine sağlık çok güzel bir şiir.Halk adamı, Halk Edebiyatının da admıdır.Tebrikler.Tarz olarakta aynıyız.
Mürsel Adıgüzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta