Elli kişilik fakir bir köyde doğdu haminnem
Okul yüzü görmedi hayatı boyunca
Çetin yollardan hazırlıksız geçti
Aşı ve arkadaşı yoktu
Ayağında çarıksız iki çocuk büyüttü
Aç yattı ama bir gün bile isyan etmedi
Yıllarca bana baktı sıkılmadan
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta