Benim bir babam vardı,saçları ak aktı
Bizler için çalışır, direksiyon sallardı,
Her şeyiydik onun,bizsiz dünya çok dardı,
Ah babam ah, yaşasaydın ne vardı...
Ahmet’in babası Madende işçiydi,
Yüreğinde her an, grizular patlardı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
