Ekmeğim yok ve aşım!
Yok tek dikili bir taşım
Dertli olan dertli başım
Ben işçi köylü emekçi
Ben çalışıp,çabaladım
Ben zamanla yarıştım
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Ben işçi,üsta ve emekçi,
Ben köylü,yarıcı,ırgatçı
Patron-ağalkar sırtımda
Onlar çalan çırpan yalancı
kutluyorum ,anlamlı,yaşamı yansıtmış kalem saygılar
gerçeği yansıtan, dizelerinize..kendi gerçeğimi yazmak istedim..yüreğinize gağlık.
Zincir...
Beni zincire vurdular.
Emek suçundan,
Gözlerimde kaldı.
Bir dilim ekmek,
Ve sigaram....
Melek Ayaz
ne yazıkki bu sistemde insanca yaşamamıza izin yok biz işçiyiz
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta