Çok güvendiğim kalbimi
Değer verdiklerime bıraktım bir sabah…
Göğsümde şimdi ıssız bir rüzgâr eser,
Adı “özlem” olan, dilsiz bir yangın.
Onlar aldı o kalbi,
Sıcak, ürkek, kanayan bir kuş gibi avuçlarına.
Kimi nazikçe sardı yaralarını,
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta