yüreği yalnız istanbul
hüzün ırmakları akan yanakları tombul
bakışları umutsuzluk
insan dolaşmaya korkuyor
gözlerinin derinliklerinde mutsuzluk
sanki söz fabrikası
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tebrikler...
Sizi okumak ayrı bir düş zenginliği...
Tebrik ve sevgilerimle
dediğim gibi..
aşkta hırsızdan hırsıza emanet olmaz..ben gül kokularını çaldım..
saygı ve sevgi le..asya gülgün özkan..
Hırsızlar sadece aşk rolünde mi?....Yüzlerce rollari var o hırsızların.....Tebrikler........Sevgiyle kalın.
Tebrikler değerli dost......çok güzel
Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta