Elbette ki bir zaman can bedenden gidecek
Sanki bundan sanane,
Nedir senden gidecek?
Veren o,alan o,sendeki bu telaş ne
Bu halini görenler can senin zannedecek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ümit sertçelik kardeşimiz kim? Necip fazilin şiirlerinin başını sonunu degistirip kendi şiiri gibi yayınlıyor?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta