Emanet Şiiri - Şeyma Açık

Kısacık bir ömür,
yıllarsa mazi'nin eşiğinde,
yağmurun sükunetine emanet ediyorum seni.
Deruni bir sessizlik olup zamanın ötesine,
yağar mı yağmur sensiz bu şehre?
Dudaklardan dökülmemiş, en güzel sözcüklere emanet ediyorum seni.
Kırık bir veda yalnızlığında hasretle,
beyaz bulutların hüzünlü dokunuşlarından uzak, güneşin sıcağına emanet ediyorum seni.
Beyhude değil bu yakarış yansa da yüreğim,
mahzun sesim..
aşk kaside'lerine emanet ediyorum seni.
Bu kentin vuslat caddelerine,
taşkın nehirlerine emanet ediyorum seni.
Vakit doldu ben gidiyorum.
Seni sana emanet ediyorum