Emanet Şiiri - Selahattin İrfan Çıtır

​
​"Zamanın silemediği tek imza,
haksız yere alınan ahın bıraktığı izdir."
​Hesabı mahşere kalan
günahların davası bilesin ki
dünyada görülmez.
​Vazgeçişler sevdaya dâhil değildir,
çünkü hiçbir gerçek seven
ansızın gitmez.
Geride bırakmaz avuçlarına
yalnızlığı sevdiğinin;
ağlatmaz, özletmez, yanıltmaz,
uykusuz geceleri sabaha hasret etmez...
​Engel bırakmaz seven,
toplar kalbinin kırıklarını gerekirse;
silip süpürür, hissettirmez.
​Ya sen ne yaptın?
Gidişinle bir boşluk değil, bir enkaz bıraktın,
üstelik vebalini de "kısmet" diye vurdun yüzüme.
Şimdi dilediğin kadar uzağa git,
dilediğin kadar unut...
​Unutma ki;
“Kendi enkazını başkasının omzuna yükleyip gitmek,
zalimlerin en sevdiği hikâyedir.” Arşın bildiğini kuldan saklayamazsın
ve bende bıraktığın o yaralı sükûtla,
sen kendi mahşerini her gece uykunda ağırlarsın.
​Söz bitti. Hesap, sahibine emanet.