Üstümde tonlarca hüzün.
Taşımasına taşıdım, ama bu kez hüzne vurulan yüzüm.
Belli ettim hüznü yüzümü üzüp.
Artık kendinden vazgeç; üzme, üzül.
Yüzümü sen sanıp kurcaladım.
Göz kapaklarıma geldi sıra, vur camımı.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta