Üstümde tonlarca hüzün.
Taşımasına taşıdım, ama bu kez hüzne vurulan yüzüm.
Belli ettim hüznü yüzümü üzüp.
Artık kendinden vazgeç; üzme, üzül.
Yüzümü sen sanıp kurcaladım.
Göz kapaklarıma geldi sıra, vur camımı.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta