madem ki dert senden, tabip de sensin
şifa kapısında, şaşırtma n'olur
Ey bahtımın yazarı!
gönlüm mahzun, biçare, yorgun
ömrüm darmadağın, perişan oldu ruhum
sakındığım can değil, emanetindir
verdiğin berraklıkta al n'olur...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta