Sevdiğine kalbini emanet et,
Bırak isterse ihanet etsin,
Bir daha sorma ne yaptığını,
Birgün geri dönecektir nasılsa,
Ya kalbinin üstünde,
Ya ayaklarının altında.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Emanettir kalp sana, verme sakın yadlara!
Çünkü vermez itminan, açar onda yad yara!
Onu mutlu kılmaksa; hakikaten niyyetin?
Mevlasına teslim et, atma onu hiç nar'a!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta