Sendin pusulam azgın sularla boğuşurken körpecik yüreğim,
Şimdi pusula oldum, yön gösteriyorum.
Senin gibi öğretmen oldum öğretmenim,
Senin gibi yol gösteriyorum.
Baktığım masada oturuyorum,
Işıl ışıl parlayan gözleri görüyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




tebrikler...............başarılar.....................
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta