Bir ayrılığın eşkâliyle geldi ölüm,
Artık sizin dudaklarınıza emanet edildi sorgulamak dünyayı,
Sizin yüreklerinize emanet edildi Yulya’nın vicdanı,
Kapıları içerden kilitlemelerinize son verin artık
Sizin ellerinize emanet edildi onun inancının anahtarı
Umutlarınızı kim sürgün edebilir ki siz bir buluttan yağmur bekledikten sonra
Kim incitebilir ki bir Kanarya kuşunu, siz ona altın bir kafes sunmadıktan sonra.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta