Hiç halim yok düşünmeye, ne kadar düşündüysem seni
o kadar yoruldum artık seni sevmelerimden
bir başkasını senin yerine koyup
tekrar tekrar sana aşık olmalarımdan bıktım
öylesine yatıyorum, yorgan üzerimde.
ölesiye yatıyorum aslında, yorgan, kefen hükmünde
senin ölümüne yatıyorum içimdeki..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




doğum gününün arifesinde melankolik olmana bağlıyorum bunu:)EM(el)A
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta