Elveda, yüreğimin erken sönen yıldızı
Günahımın vebali ömrümün öksüz kızı
Benden ne iz bıraktım ne meçhulde bir adres
Yalnız eyvah bıraktım çek diye doyasıya nefes
Bir de hasret bıraktım ömrüme ağır artık
Gönlümü geri aldım duymuyor sağır artık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta