Kalemim sustu..!
Şiirlerim ağır yaralı, söylenecek bir söz kalmadı bu aşktan geriye..!
Ne dokunaklı bir şiir, nede aşka dair bir kelam yazamaz oldu yüreğim..
En kötüsüde sensizliğe attığım ilk adımımda yolumu kaybettim..
Oysaki vatan bilmiştim seni kendime, sana sığınmış, güvenle kurulmuştum tek odalı evine..
Meğer ne çok odan varmış senin..!
Vatan bildiğim yüreğin, sıradan bir hanmış..
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




"Nöbetsiz bir hastalığın çaresizliğine gömdüm seni,
Ölecekken bıraktım seni üstelik
tedavisini üstlendiğim şiirlerimi de yanıma alarak..!"
nasıl güzel bir tasvir bu böyle , mest oldum!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta