Elveda Sessiz Vilayetim

Kaç sayfa karalanıp atıldı bu kalem bu ellerdeyken,
Kaç anı aranıp açıldı bu zahir ömrümdeyken.
Acıyı bal eyleyen nice düşler kuruldu ben elemdеyken,
Kimi sağ, kimi yaralı çıktı bu zahir aşkın eylemlerinden.

Çatlamış dudaklarıma damlayan gözyaşın,
Söylesene; bakma aramızdaki mesafelere.
Aşkın terazisinde kaç arşın,
Dudak büker, küserde gider nice tövbelerle.

Dil uzatanların desene,
Kaça kuruş eder aşkı.
Nice aşk romanlarının yazdıkları,
Kimi bizden yana,
Kimi bize karşı.

Gönül bahçem susuz kaldı,
Peki ya arka bahçemdeki susuz kasımpatlarım?

Dilim; dilim dilim olasın,
Geçmişi yarına alsak.
Biraz zaman tanıyasın,
Parmağım yorgun yazmaktan,
Zihnim uykuya dalar yorgunluktan.

Kim galip çıkar sanki bu savaştan,
Zeytin dalı uzatsan ne çıkar?
Bunca zaman neredeydin, sorar
Bu ruh bu bedenden çıkmadan.

Elveda, gönül başkentim.
Elveda, sessiz vilayetim.