İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
:))böyle harika şiir ve yorumdan sonra ne diyebilirim. katılıyorum kutlarım abla
benim güzel dostum hem şiir yazar hem de öğretir.
şiirin ana damarında gezindiği gibi ani ölümlerin insan psikolojisiyle bağıntısını da tek kelimeyle serer önümüze.
sevgiler:)
Bulutlu hava gibi aydığında güneşin feri ve ışığı nasıl fazlaysa,bittiğinde şiirin anlamı da artıyor.Ayrıca yeni bir sözcük katıldı dağarcığıma.Af buyurun cahilliğime.'Katatoni'
tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta