Kimseler bilmiyor içimi kemiren sensizliğin
Tüm vücudumu Tüm hücrelerimi
Yavaş yavaş ele geçirdiğini
Yok oluyordum kimselere anlatılmaz sensizliğim sonum oluyordu ...
Pamuklara sarıp denizin tuzlu neminden bile seni koruyop kollarken
İnsafsız ve dönüşü olmayan yolculuğunla başladı her şey...
Canım acıyor hemde çok .
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta