Aklım dağınık toplayamıyorum kendimi.
Her biten gün eriyorum soguk yaz mevsiminde.
Gücüm bitmiş itiraf ediyorum.
Yer çekimine karşı koyamıyorum.
Hani bana neyin var diye soruşların varya?
Hep iyiyimler tercihim oldu.
En büyük hazinem çöplük değeri olan doğrularımdı....
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta