Farzet; Hardarpaşadan ayrılan bir tren
ve son vagonda, cam kenarında ben
nefesimden cam buğulanmış dışarısı ayaz.
ardımda bir çift göz bırakarak gidiyorum.
Belli ki hüzünlü bakıyor,
Dokunsan ağlamaklı,
Gözkapakları zor gizliyor yaşları.
Her zaman yanımızda olacak kadının
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..
Devamını Oku
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta