Farzet; Hardarpaşadan ayrılan bir tren
ve son vagonda, cam kenarında ben
nefesimden cam buğulanmış dışarısı ayaz.
ardımda bir çift göz bırakarak gidiyorum.
Belli ki hüzünlü bakıyor,
Dokunsan ağlamaklı,
Gözkapakları zor gizliyor yaşları.
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta