Farzet; Hardarpaşadan ayrılan bir tren
ve son vagonda, cam kenarında ben
nefesimden cam buğulanmış dışarısı ayaz.
ardımda bir çift göz bırakarak gidiyorum.
Belli ki hüzünlü bakıyor,
Dokunsan ağlamaklı,
Gözkapakları zor gizliyor yaşları.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta