Bugün 17 nisan içimdeki depremin ilk günü ve sen yoksun!
İçimdeki artçıların saatini kestirmek zor ama bir kere başladım ya yıkılmaya en hafifi bile bırakmaz bir tane dahi tuğla...
Hıh duydum ki ismimi Bettina koymuşsun..
Seni düşünürken, bu hayatta var olmak adına hep ertelediğim, hep sakladığım, gizlediğim bir düşüm aklıma geliyor.
Ölürken senin yüzünü doyasıya görebilmek düşü bu.
Bunu her şeyden çok istiyorum.
Sadece o çok sevdiğim yüzünü.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta