Bir sarmaşık misaliyim bu aralar,
Elim kolum birbirine dolandırıldı.
Tüm caddeler çıkmaz bir o kadar da dar,
Sokaklar bomboş, geceler yetim kaldı.
Gölgedeyim, tüm çarelerin altında,
Burası korkunç, kudretli ve de soğuk,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
