sen, ey acemi mimar!
bir mabet inşa ettin bin bir emekle
duvarları sırçaydı,
harcını yoğurmuştun sevgiyle
sabır örmüştün, gündüz- gece
temeli aşktı, koruyordun özenle
adım duaydı dilinde hece hece
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
