yazılmiş bir mektubun arkasından ağlayan kadın bir daha geri dönmeyecek ülkelere gider.adam bakar kadın ağlar.saçma sapan olmuştur aşk sözcükleri.herkes yalan söylemiştir.yazılan yazılar içinde ki mürekkeple büsbütün boyanmıştır yalan ayrılıklara.kadın isimsiz adam kimliksiz bırakılmıştır.dağıtılmıştır hayatları.mutluluk bir başka bahara ertelenmiştir.ada rüzgarıyla savrulan adam kurumuş yaprak misali aşkın en son evrim süresinin sembolüdür.kadın adama yakın olan bir ülkede saclarını bir baharda dağıtmak üzere kağıda yazılmış ve masada bırakılmış bir aşkın en son karakterinin maddesel hali olan en son kelimeyi bırakmıştır.Elveda.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta