Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gitmiştin.
Sonsuz bir yalnızlık hissettim,
O an iliklerime kadar
çok içten tam puan Zehra Hanım
HER AN HEP BİR ŞEYLER KAYIP GİDİYOR AVUÇLARIMIZDAN YA DA BİZ BIRAKIYORUZ.BU DURUM HAYATIN KAÇINILMAZ BİR GERÇEĞİ GİBİ GELİR BANA VE KAYBETTİKLERİMİZİN PEŞİNDEN AĞIT YAKACAĞIMIZA DÖNÜP YOLUMUZA GİTMENİN İNSANI DAHA AZ YIPRATACAĞINI DÜŞÜNDÜRTÜR.HÜZÜNLÜ BİR ŞİİR.AYRILIĞIN GÜZEL BİR RESMİNİ ÇİZMİŞSİNİZ.KUTLUYORUM.SELAM VE SEVGİYLE.
duygularınızı çok güzel ifade etmişsiniz tebrikler
çok güzel bir şiir yüreğinize sağlık
canım arkadaşım şiirin gercekten çok güzel kutlarım seni
TEBRİKLER ZEHRA HANIMEFENDİ!
KALEMİNİZ VAR OLSUN. HER ŞEYİN GÖNLÜNÜZCE TECELLİSİ DİLEĞİYLE.
İLK VE TAM PUAN BİZDEN+ANTOLOJİ.
SEVGİ VE SELAMLARLA...
YÜREĞİNİZİN SIZLAMAMASI DİLEĞİYLE..
BAŞARILAR ŞAİR..
-finaliyle güçlenen güzel bir şiir..
-şairimize selam...
Bu şiir ile ilgili 18 tane yorum bulunmakta