Yetmiyor artık o kimyasal büyü içimdeki buzula
yapışıp kalmış ruhumu yeniden uçurmaya
Sokaklara çıkınca kalbimin titreyişine
bir kılıf gibi geçirdiğim yüzümün cesaretine
aldanmıyor artık ilkel ruhlar yabani rüzgar
bırakmıyor peşimi hangi sokağa sapsam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Antoloji bu kadar reklam ile artık çekilmez oldu
En sabırla burada kalmaya çalışanlardanım . Ama artık bir şeyi okumak veya bir şey yazabilmek zulüm oldu reklamlar yüzünden
Güzel yazmışsın abi
Kutladım içtenlikle
saçlarımı bana geri ver anne
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta